Shelly 1 Gen3

Dla kogo jest Shelly 1 Gen3

Shelly 1 Gen3 pasuje tam, gdzie trzeba coś załączyć albo dać impuls, a nie ma sensu kupować sterownika z osobną centralą. Najczęstszy przypadek w tematyce bezpieczeństwa to napęd bramy lub garażu: styk bezpotencjałowy zwiera wejście sterujące tak samo jak przycisk na ścianie, a Ty otwierasz bramę z telefonu. Cały scenariusz rozpisuję w poradniku otwieranie bramy telefonem.

Drugi typ odbiorcy to ktoś, kto buduje system na Home Assistant do bezpieczeństwa i chce urządzeń działających lokalnie. Shelly nie wymaga huba ani konta w chmurze, a integracja w Home Assistant rozmawia z nim bezpośrednio. Sprawdza się przy oświetleniu zewnętrznym załączanym przez czujkę, syrenie niskonapięciowej czy elektrozaczepie furtki.

To nie jest sprzęt dla osoby bez uprawnień i doświadczenia przy instalacji 230 V. Moduł siedzi w puszce obok przewodów sieciowych. Nie jest też dobrym wyborem, gdy dom stoi na Zigbee i nie chcesz dokładać urządzeń WiFi; wtedy od razu patrz na nowszą generację.

Możliwości w praktyce

Serce modułu to przekaźnik ze stykiem bezpotencjałowym: obwód wyjściowy (zaciski I i O) jest odizolowany od zasilania modułu. Producent podaje obciążalność 16 A przy 230 V AC albo 10 A przy 30 V DC, ale przy zasilaniu modułu z 12 V albo 24-48 V DC dopuszcza na zaciskach I i O najwyżej 30 V DC. Obwód 230 V przełączysz więc tylko wtedy, gdy moduł jest zasilany z sieci. Przy obciążeniach indukcyjnych, takich jak zasilacze LED, transformatory czy wentylatory, producent zaleca tłumik RC. Jaki element wykonawczy podpiąć przy furtce, opisuję w tekście elektrozaczep czy zwora.

Warianty zasilania są trzy. Moduł przyjmie 110-240 V AC, 24-48 V DC albo stabilizowane 12 V DC. Wyjście niskonapięciowe centrali napędu nie zawsze się do tego nadaje: Nice MC824H podaje 24 V z tolerancją od -30%, czyli spadki poniżej zakresu 24-48 V DC, więc bezpieczniej użyć osobnego zasilacza. Producent wskazuje sterowanie bramą garażową jako typowe zastosowanie. Stan otwarcia odczytasz kontaktronem na wejściu SW albo przez galwanicznie izolowany Shelly Plus Add-on.

Gen3 dostała procesor ESP-Shelly-C38F z 8 MB pamięci flash, dwa razy więcej niż seria Plus. Moduł obsługuje 20 harmonogramów, 20 webhooków po 5 adresów, skrypty uruchamiane na urządzeniu i komponenty wirtualne. Działa też jako bramka Bluetooth dla czujników Shelly BLU i jako przedłużacz zasięgu WiFi dla innych urządzeń IoT.

Zapis, aplikacja i integracje

Na co dzień moduł obsłużysz na trzy sposoby: aplikacją Shelly Smart Control, wbudowaną stroną WWW pod adresem IP urządzenia albo przez system automatyki. Internet jest potrzebny tylko do sterowania spoza domu i funkcji chmurowych; w sieci lokalnej Shelly działa bez niego, co przy bramie ma znaczenie, gdy padnie łącze. Szerzej o takim podejściu piszę w tekście smart home bez internetu.

Dla integratora najważniejsze jest otwarte API. Dokumentacja Shelly opisuje wywołania RPC przez HTTP, WebSocket, MQTT i UDP, z opcjonalnym uwierzytelnianiem digest. W Home Assistant integracja Shelly ma klasę local push, wykrywa moduł w sieci automatycznie i nie potrzebuje chmury. Gotowe scenariusze, jak zapalenie świateł po wykryciu ruchu, zbieram w przykładach automatyzacji bezpieczeństwa.

Według producenta moduł współpracuje też z Alexą, Google Home i SmartThings, a po aktualizacji firmware do 1.6.0 lub nowszej ma certyfikat Matter. Matter włączasz ręcznie w interfejsie WWW modułu, w menu Matter.

Montaż i konfiguracja

Moduł mieści się w standardowej puszce za łącznikiem lub gniazdem. Producent przewiduje go wyłącznie do pomieszczeń, od -20 do 40 °C i z dala od brudu i wilgoci, więc przy bramie wjazdowej z centralą na zewnątrz sprawdź to przed zakupem. Przekrój przewodów dobierz według instrukcji dołączonej do modułu, a obwód 230 V ma chronić wyłącznik nadprądowy do 16 A. Prace przy napięciu sieciowym zostaw elektrykowi. Przy napędzie zacznij od instrukcji centrali: które zaciski to wejście impulsowe.

Styk wyjściowy podłącz równolegle do istniejącego przycisku, a w interfejsie WWW ustaw Auto off na krótki czas, żeby przekaźnik dawał impuls, a nie trzymał zwarcia. Jeśli wejście SW ma nie ruszać przekaźnika, tryb Detached oddziela je od wyjścia. Pamiętaj, że przy zasilaniu 230 V AC wejście SW jest pod napięciem sieci: kontaktron na SW tylko przy zasilaniu stabilizowanym 12 V DC albo 24-48 V DC z osobnego zasilacza, a przy zasilaniu z sieci przez Shelly Plus Add-on.

Moduł dodasz w aplikacji przez Bluetooth albo przez jego własny punkt dostępowy WiFi. Potem włącz hasło do interfejsu WWW i zaktualizuj firmware. Sterownik bramy to furtka do domu, więc urządzenia IoT najlepiej trzymać w osobnej sieci, jak w poradniku VLAN krok po kroku. Ogólne zasady opisuję w tekście czy smart home jest bezpieczny.

Alternatywy i co wybrać zamiast

Następcą jest Shelly 1 Gen4: ten sam styk bezpotencjałowy 16 A, a do tego Zigbee 3.0, Matter i WiFi z obsługą WiFi 6. Ma sens wtedy, gdy dom ma już sieć Zigbee; różnice protokołów tłumaczę w porównaniu Matter czy Zigbee. Gen3 nadal jest w ofercie producenta i przy samym WiFi z Home Assistant niczego mu nie brakuje.

Moduł najlepiej pracuje z lokalnym serwerem, takim jak Home Assistant Green. Inne urządzenia marki zebrałem na stronie producenta Shelly, a jeśli zamiast bramy chcesz sterować zamkiem drzwi, zajrzyj do karty Nuki Smart Lock.